26/03/2007: Η τριφυλλάρα ποτέ δεν σταματά, να με πωρώνει να με απογειώνει...
Άλλη μια χρονιά σχεδόν έφτασε στο τέλος της. Οι αντιδράσεις και οι μνήμες που θα μας μείνουνε θα είναι ανάμεικτες, για μια ακόμα φορά τα τελευταία χρόνια. Περηφάνια για τα τμήματα του αντρικού μπάσκετ και του αντρικού και γυναικείου βόλλεϋ και μια μίξη αγανάκτησης, οργής και απορίας για το μέλλον για την μπάλα και το πόλο και λιγότερο για το γυνεκείο μπάσκετ.
Για μας αυτό δεν είναι αρκετό ρε αδέρφια. Δεν γίνεται στο πόλο να κάνουνε απόχη οι παίχτες επειδή ειναι απλήρωτοι κι ας έχουμε το ντάμπλ του αντρικού βόλλεϋ στο τσεπάκι. Δεν γίνεται η ομαδάρα του γυναικείου μπάσκετ  μέχρι πριν 2 χρόνια να έχει σαν αρχικό στόχο της χρονιάς την παραμονή στην κατηγορία κι ας παίρνουνε οι κορίτσαροι του βόλλεϋ αήτηττοι το πρωτάθλημα (και λογικά και το κύπελλο). Τελευταίο άφησα το τμήμα που ανήκει στην οικογένεια βραρδινογιάννη. Δεν γίνεται στο μπάσκετ να είσαι κατά κοινή παραδοχή η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης, με πρωταρχικό στόχο την κατάκτηση της Ευρωλίγκα, και στο ποδόσφαιρο (που υποτίθεται παίζουν τα καμάρια μας) να μαζεύεις φάπες από παντού και να έχεις καταντήσει να έχεις στόχο τα φράγκα του CL. Και μη μου πείτε για την αίγλη κλπ, γιατί με τέτοια ομάδα χτυπάμε τα ρεκόρ του gayρου στην Ευρώπη. Ποιος φταίει το ξέρουμε όλοι, και ας λένε οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι ότι φταίει ο κόσμος που δεν στηρίζει και πίεζει ττους παίχτες...
Εμείς σαν οπαδοί του Π.Α.Ο. δυστυχώς ελάχιστα μπορούμε να αλλάξουμε στην μπάλα. Με τα μέτρα "κατά της βίας" που με το παραμικρό σε δένουνε, με τα φακελώματα και τα λοιπά κληροδοτήματα της σύγχρονης εποχής του Μεγάλου Αδερφού, η κατάσταση είναι δύσκολη, πόσο μάλιστα όταν απέναντι σου έχεις ολόκληρο βαρδινογιαννέικο (που μπορεί να ξύνονται και να τους γαμάνε όλοι όσο αναφορά την παε, αλλά όπου θέλουνε ξέρουν καλά να "υπερασπίζονται" τα συμφέροντα τους), δημοσιογράφους που με το παραμικρό σε βαφτίζουν χούλιγκαν και πρεζάκια, και την απάθεια του κόσμου που έχει μετατραπεί πλέον και επίσημα σε ΒΑΖΕΛΟΥΣ του κερατά, με αποτέλεσμα μετά το διπλό στο τηγάνι και με την διαφορά στους 8 βαθμούς, να πάνε να πανηγυρίσουνε 1000 άτομα στην Παιανία. Η μάζα του φίλαθλου κόσμου έχει παρηκμάσει, γεγονός που επηρεάζει και την μάζα του οπαδικού κόσμου.
Στο θέμα του ερασιτέχνη, μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση, αρκεί να πιέσουμε κατάλληλα. Το θέμα είναι πως πρέπει να πιέσουμε και να μην μείνουμε στα λόγια. Για κανέναν δεν θα είναι άλοθι ότι "ο κόσμος έχει ξενερώσει", γιατί για μας η λέξη ξενέρωμα δεν υπάρχει καν στο λεξιλόγιο μας.
Είμαστε λαός περήφανος, μαθημένος στις διακρίσεις, στα άξια πρωταθλήματα (και όχι κλεμμένα με παπουτσέληδες και λοιπούς), και στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Παναθηναϊκού σε όλα τα τμήματα. Αυτά κύριοι, δεν μπορείτε να μας τα στερήσετε όσα χρόνια και να περάσουνε, όση προπαγάνδα κι αν χρησιμοποίετε "δικοί μας" και αντίπαλοι δημοσιοκάφροι, προσπαθώντας να μειώσετε την Ιστορία και τα κατορθώματα του ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ οι μεν για να καλύψετε την ανυπαρξία του αφεντικού σας, και οι άλλοι για να παραμυθιάζετε τους ερυθρομαλάκες.
                                         Crusader13

28/11/2006: Δεν την νιώθω την μπάλα ρε μάγκες...
Ο λόγος που γράφω αυτό το κείμενο, είναι ό έντονος πορβληματισμός μου τον τελευταίο καιρό για την σχέση μου με το ποδοσφαιρικό τμήμα του Συλλογού μας. Με λύπη μου έχω παρατηρήσει πως πολύ απλά ΔΕΝ ΤΗΝ ΝΙΩΘΩ την μπάλα. Μετά από τα τελευταία ματς με τους gay σε μπάλα και μπάσκετ, έκρινα τις αντιδράσεις μου και το ηθικό μου και πολύ απλά η χαρά της νικής της μπάλας διήρκησε μέχρι το βράδυ, άντε μέχρι το άλλο πρωί. Αντίθετα η νική στο μπάσκετ (το μπασκετάκι που λένε μερικοί) με είχε ανεβασμένο καμιά βδομάδα, όπως έπρεπε σε φυσιολογικές συνθήκες.
Όταν ψάχτηκα να δω τι παίζει, η απάντηση ήταν προφανής. Προσπαθήστε να μετρήσετε πόσες φορές έχετε πει «στ’ αρχίδια μου η μπάλα», «ο πραγματικός ΠΑΟ είναι αλλού» και λοιπά συναφή. Δεκάδες; Εκατοντάδες; Μια απ’τα ίδια κι εδώ. Τα τελευταία χρόνια η διοίκηση μας έχει κάνει να νιώθουμε ξένο ένα κομμάτι του εαυτού μας. Λίγο τα κοψίματα εισητηρίων, λίγο η ριζούπολη, λίγο η κόντρα των συνδέσμων, λίγο το παγωμένο και αντιοπαδικό ΟΑΚΑ, λίγο (πολύ μάλλον) η μόνιμη σκατίλα στην οποία βρισκόμαστε αγωνιστικά την τελευταία δεκαετία ( με ελάχιστες εξαιρέσεις) μας έχουν οδηγήσει σ’ αυτα τα λόγια και τα αισθήματα.
Ένας άλλος παράγοντας πολύ βασικός για την δική μου γενιά, είναι πως ουσιαστικά κανείς δεν θυμάται ποτέ το F.C. πραγματικά μεγάλο, αφού ελάχιστοι έχουν μνήμες από εκείνη την θρυλική χρονιά του ’96. Υπήρχαν βέβαια οι πορείες στην Ευρώπη (διόλου ασήμαντες) οι οποίες δυστυχώς έχουν εκλείψει τα τελευταία 3 χρόνια, όμως όπως έχουμε καταλάβει όλοι μας δεν έχουν την ίδια βαρύτητα με την κατάκτηση ενός πρωταθλήματος, πόσο μάλλον 7 σερί όπως έχουν οι βρωμοαρουραίοι.
Πραγματικά δεν ξέρω ποιος φταιεί γι’ αυτή την κατάσταση... Οι Βαρδινογιάννηδες ή εγώ και ‘σεις που επιτρέψαμε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο; Ό,τι και να πούμε είναι ανούσιο, και οι ελπίδες που τρέφω για καλύτερες μέρες στο ποδοσφαιρικό τμήμα είναι ελάχιστες. Δεν ξέρω μακάρι να διαψευστώ, μακάρι αυτός ο Μουνιόζ να κάνει έργο, να πάρει αρχικά το φετινό Πρωτάθλημα, και στην συνέχεια να χτιστεί μια ομαδάρα που δεν θα χρειάζεται ούτε παπουτσέληδες,κασναφέρηδες και ευθιμιάδηδες ούτε τίποτε για να τα σαρώσει ΟΛΑ την ερχόμενη δεκαετία στο νεό μας σπίτι... Τότε ίσως να νιώσουμε πραγματικά δικό μας αυτό το πολύπαθο τμήμα, και να (ξανα)νιώσουμε περήφανοι για το F.C....

Crusader13

Υ.Γ1: ΠΑΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ Η Θ.13
Υ.Γ2: “…και μη σταματήσεις να αγαπάς τον ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ, γιατί όσο πιο πολύ τον αγαπάμε, τόσο πιο πολύ μεγάλος γίνεται...”

28/10/2007:  Ultras ή Ultrex ...
Πολύς ντόρος γίνεται τον τελευταίο καιρό για το θέμα της ιδεολογίας των ultras στον ελλαδικό χώρο. Ήδη είδαμε 2 περιοδικά να κυκλοφορούν, ενώ ακούγεται ότι ετοιμάζεται και τρίτο. Προσωπικά δεν έχω διαβάσει κανένα απ' τα δύο. Ο λόγος; Απλούστατα δεν με ενδιαφέρουν τα προβλήματα του μπαοκ, οι monsters της Λάρισας και οι οπαδοί (!) του Παναιτολικού και του Απολλωνα Καλαμαριάς. Γίνονται προτροπές από πολλούς για στήριξη αυτών των περιοδικών, γιατί λέει θα συμβάλει στην δημιουργία σοβαρού οπαδικού κινήματος στην Ελλάδα και τον σεβασμό μεταξύ των οπαδών όλων των ομάδων. Ποιος ρε μάγκες θα γίνει οπαδός; Ο γαυρός που έχει κάνει τον οπαδισμό επάγγελμα, που παίζει αύριο-μεθαύριο να με μαχαιρώσει; Ο μπαοκτζής που το πρόβλημα του είναι πρώτα η Αθήνα και μετά όλα τ' άλλα; Το χανούμι που είναι ανύπαρκτος και ζει μες το ψέμα; Για τους άλλους τι να πω; Τις γριές που όλες μαζί γεμίζουν- δε γεμίζουν το καυτατζόγλειο ή τους Λαρισαίους που ζητάνε γήπεδο επειδή θα γίνει το δικό μας; όσο για τα σκουλήκια δεν τα χουμε δει ακόμα.. Ποιοι είναι αυτοί που αξιώνουν τον σεβασμό μου; Εκτός των άλλων, όταν η 13 πρώτη έφερε τα πλακάτ και τις χορογραφίες, και έκανε τις πρώτες αδελφοποιήσεις μας βγάλανε φλώρους και ντροπή των οπαδών, και τώρα την ακούσανε όλοι ultras και δεν συμμαζεύεται... Δεν θα πάρω ρε μάγκες. Εγώ είμαι ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ, με νοιάζει μόνο για την ομάδα μου, και στ' αρχίδια μου για τον κάθε αλλόθρησκο. Εκτός αν υπάρχει κάποιος που πιστεύει πως υπάρχει πιθανότητα να κοπούν τα μαχαιρώματα, οι ρουφιανιές, τα πεσίματα 20 σε 2 και τα ονομαστικά συνθήματα, οπότε πάω πάσο. Εγώ προσωπικά δεν το πιστεύω, και έτσι δεν θα αναλώσω τον χρόνο μου για να κάνω τον κάθε άσχετο οπαδό, ειδικά σε μια περίοδο που το ποδοσφαιρικό τμήμα νοσεί και οι Παναθηναϊκοί οπαδοί είναι στο στόχαστρο "αντικειμένικών" και υποτίθεται "πράσινων" ΜΜΕ. Και εμείς ακόμα έχουμε δουλειά να κάνουμε στο θέμα ιδεολογίας, αφού δεν είμαστε τέλειοι. Ας κοιτάξουμε λοιπόν να λύσουμε τα δικά μας προβλήματα πρώτα και μετά ασχολούμαστε με των άλλων αν θέλετε.

Crusader13

Υ.Γ : Πράσινοι χαιρετισμοί σ' όλα τα ΠαναθηναΪκά clubs και ειδικά στα παιδιά απ' το club της Ρόδου.
Υ.Γ.2: Κωστάκη σιδερένιος-Ραντεβού στα γήπεδα.
Υ.Γ.3: Η Κύπρος είναι πράσινη Παναθηναϊκέ...